Edna St.Vincent Millay
Uit: The Harp-Weaver, (New York, 1922)
Still will I harvest beauty where it grows:
In coloured fungus and the spotted fog
Surprised on foods forgotten; in ditch and bog
Filmed brilliant with irregular rainbows
Of rust and oil, where half a city throws
Its empty tins; and in some spongy log
Whence headlong leaps the oozy emerald frog....
And a black pupil in the green scum shows.
Her the inhabiter of divers places
Surmising at all doors, I push them all.
Oh, you that fearful of a creaking hinge
Turn back forevermore with craven faces,
I tell you Beauty bears an ultrafringe
Unguessed of you upon her gossamer shawl!
Steeds zal ik schoonheid oogsten waar het groeit:
in gekleurde schimmel en gevlekte mist
Verrast op vergeten etenswaren; in sloot en moeras
bedekt door glinsterend vlies met onregelmatige regenbogen
van roest en olie, waar een halve stad
zijn lege blikjes gooit; en in een sponzige stronk
waarlangs de druipende, smaragdgroene kikker springt....
En een zwarte pupil in het groene schuim toont.
Zij, de bewoonster van verschillende verblijfsplaatsen
vermoed achter elke deur, ik open ze allemaal
Oh, jullie die bevreesd voor een krakende scharnier
je voor altijd terugtrekken, met hunkerende gezichten
Ik zeg jullie schoonheid heeft een radicale rand,
door jullie onvermoed, aan haar ragfijne sjaal!